اما نامی دیگر که برای شوشترگفته اند عسکر مکرم است. مقدسی در احسن التقاسیم فی
معرفته الاقالیم نیز می نویسد: حجاج بن یوسف را غلامی بود بنام مکرم .چون او با سپاهیانش
در اینجا فرود آمد و او را خوش آمد مردم به گردش فرا آمده ساختمانها ساختند پس عسکر
مکرم نام گرفت و آن قصبه ای است که در کشور عجمان به (بهتر) از آن نیست.
اما حمدالله مستوفی آن را از شهرهای دوران قبل از ساسانیان دانسته و می گوید: شاپور
ذوالاکتاف تجدید عمارتش کرد و برج شاپور خوانند بر دو جانب آب دو دانگه تستر نهاده است و
در اول به تلفظ لشکر خوانند و لشکر بن طهمورث دیوبند ساخته . شهری بزرگ است از همه
ولایات خوزستان هوای آن خوشتر اما عقارب قتال در آن بسیار است.
اما یکی دیگر از نامهای معروف این شهر تستر است که در لفظ عربی شوشتر را به این نام
می خواندند. ابن بطوطه جهانگرد معروف مراکشی در سفرنامه خود می نویسد:سرانجام به
شهر تستر رسيديم كه در قلمرو اتابك و سرحد يبن دشت و كوهستان است. تستر شهري
بزرگ، زيبا، خرم و داراي پاليزهاي نيكو و باغهاي عالي است. اين شهر محاسن زياد و
بازارهاي معتبر دارد و از شهرهاي قديمي است كه خالدبن وليد آن را فتح كرد. سهل بن
عبدالله منسوب به اين شهر مي باشد.
نهر معروف به ازرق گرداگرد تستر را فرا گرفته و آب آن بسيار مصفّا و عالي است. اين آب در
روزهاي گرم تابستان به غايت سرد و خنك است و من رودخانه اي به كبودي آن نديده ام مگر
رودخانه بلخشان.
ميوه در تستر فراوان است. خيرات و بركات اين شهر بسيار و بازارهاي آن در خوبي بي مانند
مي باشند.
اما مهمترین و معروفترین نام شوشتر همین نام کنونی است که در قرن چهارم و ششم
هجری دو تن از شاعران بزرگ ایران یعنی فردوسی و نظامی اشاره ای به این نام کرده اند.
فردوسی در مطلع شعر معروف خود در شاهنامه چنین می سراید:
یکی رود بد پهن در شوشتر ........................که ماهی نکردی بر او بر گذر
همچنین نظامی در یکی از اشعار خود در توصیف بهار دلفریب نام شوشتر را ذکر می کند.
همه عالم بهار شوشتری ...............................سیرگاه تذرو و کبک دری.
بنا به گفته تاریخ نویسان از جمله حمزه اصفهانی، شوشتر به معنی خوبتر است؛ و چون شهر
شوش رو به ویرانی میرفت، در شش فرسنگی بنا شد که خوشآبوهواتر و حاصلخیزتر از
شوش بود و آن را شوشتر یعنی از شوش بهتر نامیدند.
بعضی دیگر آن را «شهشاتر» یعنی شهر شاه لقب دادهاند. برخی از تاریخدانان بر این باورند
که نام شوشتر از واژه شوشا یا سوسا یعنی مطبوع و دلپسند ماخوذ گردیدهاست .
در پایگاه میراث فرهنگی شوشتر وجه تسمیههای دیگری برای شوشتر آمدهاست:
شوش به معنای کنارستان، و شوشتر به معنای آن سوی کنارستان
زن یزدگرد، شوشیندخت نام داشت، که دو شهر شوشتر و شوش را بنا نهاد
شوشتر از واژهی «شوشدر» گرفته شده، به معنای دروازهی شوش
برخی پیوند واژهی شوشتر را با «تیشتر» (الاههی باران، ایزدبانوی آبآفرین) میدانند
برخی بر این باورند که به دلیل اینکه یکی از طوايف «بني عَجل» كه «تستر» نام
داشت اين شهر را فتح نمود، این شهر به نام او موسوم گشت. یعنی شوشتر گرفته شده از
تشتر(تستر)است.
در سفرنامه های بسیاری از شوشتر یاد شدهاست و نام شوشتر نیز در طول تاریخ همواره
پرآوازه و جهان گیر بودهاست. در متون تاریخی غرب (روم و یونان باستان) شوشتر را با
Šurkutir میشناسند. همچنین در جهان عرب شوشتر را با نام «تستر» میشناسند. در
بسیاری از اشعار کهن فارسی از دیبای شوشتر، پرند شوشتر و بهار شوشتر یاد شدهاست.
همانطور که در بالا اشاره شد فردوسی در شاهنامه خود ماجرای ساختن سد شادروان
شوشتر را در زمان شاپور اول ساسانی نقل میکند.
با توجه به مطالبی که در بالا اشاره شد نام های قدیمی شوشتر عبارتند از :
آدامدن- آوان -هیدالو -دستووا -برج شاپور -شش در- عسکر مکرم - تستر-
تشتر -شوشدر(دروازه شوش)-شاه شاتر