توهین به اقوام ایرانی به کدامین انگیزه ؟

مدتهاست که بسياري از مردم کشور ما سکونت در پايتخت و شهرهاي بزرگ را نشانه دارا بودن فرهنگ مي دانند و همواره تلاش مي کنند که خود نيز به جمع صاحبان فرهنگ بپيوندند.

اما براستي فرهنگ كجاست؟ آيا مي توان آنچه كه در پندارهاي ماست، فرهنگ ناميد؟ يعني ساكنان و مردم اصيل شهرها را بي فرهنگ يا سطح پايين دانست و آناني كه در چند شهر بزرگ كشور زندگي مي كنند را بافرهنگ ناميد؟

واقعيت خلاف چيزي است كه همگان مي گويند! به عقيده ي من فرهنگ را بيشتر بايد در بين مردمي يافت كه هنوز اصالت فرهنگي دارند. گويش، آداب و رسوم، اعتقادات مذهبي و بسياري از روش و منش هاي آنها برپايه ي اصولي مدوّن و معقول است؛ البته اگرچه ممكن است خرافه يا رسم هاي غلطي هم داشته باشند. اما باز هم بر دسته ي ديگر ارجح هستند؛ دسته اي كه خود را با فرهنگ و شخصيت والا مي دانند همان كساني هستند كه به دنبال جزيره ي فرهنگ، در درياي بي فرهنگي غرق شده اند و به اصالت خود پشت كرده اند. تأسف بارتر اينكه بيش از آنكه تهاجم فرهنگي بر آنها تأثير گذارد خودباختگي فرهنگي آنها را فرمان مي دهد. و تا زماني كه خودباختگي بر جامعه حاكم نشود امكان وقوع تهاجم فرهنگي نيست.

اگر قبول كنيم كه مردم پايتخت فرهنگي تر از مردم نقاط ديگر كشور هستند پس چه پاسخي بايد براي اين موارد بيابيم: چرا افسردگي بين آنها بيشتر است؟ چرا آمار فساد (بسيار)بيشتر است؟ چرا آمار طلاق (بسيار)بيشتر است؟ چرا بيشتر نخبگان كشور گلچين شده از جاي جاي كشورند نه پايتخت؟ چرا تهاجم فرهنگي بسيار سهل تر در آنها اثر مي گذارد؟ و طوماري از سؤالاتي كه اين صفحه گنجايش آنها را ندارد...

همانگونه که می دانیم کشور ما از قومیت های مختلف و با فرهنگ ها و آداب و رسوم و خرده فرهنگهایی متفاوت تشکیل یافته است این اقوام همانند اعضای یک خانواده ایی هستند که قرنهاست با صلح و صفا و برادری در کنارهم در خانه ایی بزرگ به نام ایران زندگی می کنند.علی رغم تمام کوششهای تفرقه انگیز دشمنان وعده ای کج فهم و شاید وطن فروش خوشبختانه قومیت های کشور ما هنوز بر حفظ هویت ملی و میهنی خود تاکید دارند و همچنان توانسته اند وحدت و یکپارچگی خود را حفظ کنند .متاسفانه گاها رسانه هایی همچون نشریات و سایت ها و پایگاههای اینترنتی و حتی رادیو و تلویزیون کشور که خود را رسانه ملی می دانند!!! بجای تلاش در جهت تقویت وحدت و همبستگی ملی چه از سرآگاهی و عمدی و یا نادانی وغیرعمدی تیشه بر ریشه درخت وحدت ملی می زنند. گاهی مشاهده می شود در فلان نشریه و مجله لباس ، زبان ،گویش و آداب و رسوم قوم اصیل ایرانی به تمسخر گرفته می شود و در عوض فرهنگ بیگانه و غربی و غیر خودی را به طرق مختلف به صورت مستقیم و غیر مستقیم تبلیغ می کنند و هزار بار تاسف بارتر زمانی است که می بینیم گاهی این توهین ها و تمسخرها در قالب فیلمها و سریالهای تلویزیونی از رسانه به اصطلاح ملی مجوز پخش می گیرند و در مقابل چشمان میلیونها ایرانی به نمایش در می آیند!!! بعد از توهین روزنامه دولتی ایران به اقوام ترک در سال گذشته این بار در روزهای اخیر شنیده شده که این بار سه نشریه (کیهان کاریکاتور و سپاس و دختران) قومی دیگر از اقوام ایرانی را هدف توهین خود قرار داده اند و این هم درد دل او که از تمسخر هموطنش بغض در گلو و اشک در چشم دارد:

آه ! او مرا هيچ مي‌پندارد ! او هنوز مرا در حالتي تصور مي‌كند كه گويي به

سبك و سياق انسان‌هاي نخستين زندگي مي‌كنم !او تمامي ناداني و كمبود

 شناختي خويش را به پاي من مي‌نويسد چرا كه هنوز به خودش  زحمت

 نداده به ميان مردمان محروم ديارم بيايد و از نزديك با آن‌ها و غم و دردشان

 آشنا شود ،  در  عوض  ناداني  خويش را  با  قلمي تخيلي و نديده بر

دوشِ كوچكم مي‌گذارد .....او حتي مطمئن نيست آريايي است يا سامي يا

مغول و تا دوران قاجاريه در قريه‌اي تازه تاسيس مي‌زيسته ، اينك به خاطر

زندگي در ميان آسمان‌خراش‌ها و دود كارخانه‌ها ، به من و پدران و نیاکانم در

سرزمين مفرغ ها با تمدن سه هزارساله، فخر نژادي مي‌فروشد ! آري او يك

نژادپرست است در حالي كه نژادش به مراتب از نژاد من پائين تر است و

امروز سعي دارد تا اين عقده را به هر نحو فرو نشاند !!!

 چـرخشِ چـرخِ زمـان در گردشِ دوران زر است

 متصل خون مي‌خورد تيغي كه صاحب‌جوهرست

نـاكسي گـر بـركسي بـالا نشينـد عيب نيست !

روي دريـا خَس نشينـد، قعـرِ دريـا گـوهـرست

قسمتی از این مطالب از وبلاگ نسل نو تهیه شده است.