« قلعه سلاسل دژي است بسيار بزرگ داراي حياطهاي مفصل و متعدد و سربازخانه ها و طويله ها و حمامها و شبستانها و برجها و باغچه ها و قورخانه و نقاره خانه و حرم خانه و آشپزخانه و قاپيهاي متعدد و حوضهاي بزرگ و حصار و خندق كه اكنون بيشتر آن ويران و ساختمانها بر هم ريخته شده است. شكل قلعه بيضي غير منظم و جايش بسيار با صفا روي قطعه سنگي مشرف بر رود كارون واقع شده. هندسة بنايش بر خلاف ساير ابنيه شرقي است. اينجا ساختمانهاي چند طبقه در ميانه و حياطها در اطراف آنها است.سلاطين و امراي پيشين عمارت عاليه و قصرهاي ممتاز كه به طلا و مينا و لاجورد منقش شده بود در آن ساخته بودند كه آثار برخي از آنها تا روزگار ما باقي بود.خندق دور آن بسيار عريض و عميق بود و بآب رودخانه كارون پيوند داشت و جز يكي دو پل راه رفت و آمد بقلعه نبود. اين قلعه خيلي قديمي است چه در فتح شوشتر بدست اعراب نام آن برده شده كه پناهگاه هرمزان بوده است. در وجه تسمية آن به سلاسل صاحب تذكره[1] اينطور از زبان مردم گرفته است كه سلاسل نام
